۱۳۹۰ مهر ۱, جمعه

زیبای من

تمام دنیا را که فتح کنم، هنوز زیبا ترین جای آن ، همان حیاط خانه قدیمی ام در تهران است که مجبورم می کرد مثل نامادری سفید برفی جلوی آینه بایستم و هر چه نگاه کنم ، بازهم آن لعنتی زیبا تر باشد...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر