برای تمام کسانی که این وبلاگ را می خوانند

من به اینجا کوچ کردم :
https://nakedwritings.wordpress.com

خداحافظ آشیانه من

گاهی آدم جوری سفت و سخت به یه چیز یا یه آدم می چسبه که انگارهیچوقت قصد نداره رهاش کنه. اما گاهی یه اتفاق خیلی کوچیک می افته و یه حسی بهت میگه الان وقت رها کردنه و تو یهو متوجه میشی باید دستتو ول کنی بذاری بره. همیشه اولاش سخته. چون آدما به چیزایی سفت میچسبن که فکر میکنن ول کردنش باعث میشه سقوط کنن.

تو زندگی من این اتفاق زیاد افتاده. همیشه وقتی به چیزی سفت چسبیدم به حسی که میگفت وقت رها کردنه، اعتماد کردم و رها کردم. 

چند سال پیش وقتی وبلاگ ته سیگار و شخصیت مادیان وحشی رو ساختم هرگز نمیدونستم چه مسیری رو طی میکنه و به کجا میرسه. امروز وقتی از سرکار اومدم خونه ، با وجود اینکه خسته بودم به آقای ف و دخترم پیشنهاد دادم بریم سینما. بعد از فیلم برگشتیم خونه ، آقای ف خوابید، من یه فنجون چای واسه خودم ریختم، نشستم پشت لپ تابم ، هدفون رو گذاشتم توی گوشم، موزیک   مورد علاقه ام رو بلند کردم، و شروع به نوشتن این پیام خداحافظی کردم تا از همه کسایی که وبلاگ منو میخوندن  تشکر کنم. تا بعد از چند روز که همه پیام رو خوندن، وبلاگ رو واسه همیشه ببندم.

این آهنگیه که هر وقت تنها و غمگینم گوش میدم. این آهنگ تقدیم به همه کسایی که پا به پای من زندگی کردن. همه کسایی که وقتی بی حوصله مینوشتم بهم انرژی میدادن . همه کسایی که همیشه بودن . همه کسایی که باعث شدن به واژه رفاقت ایمان بیارم. همه کسایی که این نوشته رو میخونین بدونین شما جزو کسایی هستین که من بخاطر رفاقتتون ممنونم.  

شاد باشید ...