مزه گُه

من بچه کوچه ام. زمان بچگی من همه اش تو کوچه خیابون سپری شد. توی محل ما تقریبن توی هر خونه ای دو سه تا بچه بود که عصر به عصر همه می ریختن تو کوچه و با هم مشغول بازی می شدن، از گل کوچیک و وسطی و والیبال گرفته تا هفت سنگ و همه گرگه.  غروب که میشد وقت قایم باشک بود، که البته ما اونموقع ها بهش میگفتیم قایم موشک. حوالی نه ، نه و نیم شب مامان بابا ها شروع میکردن به صدا کردن بچه هاشون توی خونه، که همه دور هم شام بخورن و یه سریال پفکی تلویزیون تماشا کنن و برن تو رختخواب. من با همین بچه های کوچه بزرگ شدم، نوجوون شدم. عاشق ؟ نه ! من هیچوقت عاشق نشدم. یه مدت توی سن پونزده سالگی بصورت فوق فشرده سعی شدیدی کردم که به زور آهنگای داریوش و گوگوش خودمو عاشق و دلباخته اولین دوست پسرم بکنم، اما با وجود اینکه دوست پسرم قابلیتشو داشت، نتونستم عاشقش بشم. عشق یه قابلیت میخاست که من اونو نداشتم. هنوزم ندارم. قابلیت اعتماد کردن و رها کردن. من که وارد دانشگاه شدم ما از اون محل رفتیم و دیگه هم هیچکدوم از اون بچه هایی که باهاشون بزرگ شده بودم رو ندیدم. از خیر عاشق شدن هم گذشتم. اخلاق که نداشتم، عاشق هم نمیشدم. هر کی هم عاشقم میشد از نظرم ضعیف بود. این شد که تنها موندم، تنهایی اذیتم کرد، کل فلسفه عاشقی و تفاهم رو جمع کردم گذاشتم کنار خواستم همه چی رو با سکس حل کنم. سکس تنها چیزی بود که میتونست آدمی که نه عاشقته و نه باهات تفاهم داره رو کنارت نگه داره. تا اینکه با یکی از همین آدما ازدواج کردم. وقتی عشق نباشه سکس روز به روز بیشتر بوی تعفن میگیره. من که تا اونموقع دخترایی که قصه سکس با عشق سر میدادن رو مسخره میکردم ، ته دلم فهمیدم سکس بدون عشق مثل لیس زدن کف خوکدونی برای سیر کردن شکمه. اما گاهی گرسنگی این چیزا سرش نمیشه. شکمی که خالی باشه خوکدونی که سهله  گُه دونی رو هم لیس میزنه. اما هیچکدوم از اینا دلیل نمیشه که ندونه این چیزی که داره زیر دندونش مزه میکنه گُهه! تا اینکه بلخره یه روز حالش از مزه گُه بهم میخوره و تصمیم میگیره اعتصاب غذا کنه.
من هنوزم فکر میکنم اون عشق واقعی رو من یه جا توی همون کودکی گم کردم. یه جایی که به من یاد داده شد آدما همه یه مشت موجودات فرصت طلب و دروغگو و ضعیفن که بجز منفعت شخصیشون به چیز دیگه ای فکر نمیکنن. یه جایی از کودکی من توی یکی از بازی های کوچه ای یا توی زندگی فامیلی، یه جایی این توی کله من فرو رفته و من نمیتونم از توی کله ام بیرون بیارمش چون دقیقن نمیدونم از کجا توی کله ام رفته. حالا دیگه تصمیم گرفتم بجای جنگیدن باهاش دوست بشم ببینم دردش چیه. میدونم تا حالا خیلی با بی پروایی هام اذیتش کردم. الان مثل یه بچه درمونده و عصبانی توی کله من داره مشت میکوبه. واسه همینم یه راه برای کنار اومدن باهاش پیدا کردم. اینکه خیلی آروم اجازه بدم کسی قدم به قدم به من نزدیک شه، هر موقع هر کسی که تونست اون بچه لعنتی رو توی کله من  یه کم آروم تر کنه حق داره یه قدم بیاد نزدیکتر. دیگه نمیتونم باهاش بجنگم. جفتمون نیاز به آتش بس داریم و نیاز به عشق!

کلاب خارکسده ها

یه آدمایی هستن که حتی اگر یکی بدترین خارکسده بازی های دنیا رو سرشون دربیاره نمی تونن صد در صد باهاش قطع رابطه کنن و اون آدم رو از زندگیشون حذف کنن. این آدما هر جا میشینن شروع می کنن به داستان سر دادن از اینکه چقدر از اون آدم متنفرن و چه مادرقهبه بازیایی که اون آدم درنیاورده اما تا یارو رو می بینن آنچنان باهاش دوستانه برخورد می کنن و جوک میگن و میخندن و توی مهمونیا در کونش میچسبن که فکر میکنی شاید توی این فاصله یه سکته مغزی خفیف زده باشن و همه چیو فراموش کرده باشن. حقیقت اینجاست که سکته ای در کار نیست. حقیقت اینه که این آدما خودشون هم از قشر همون خارکسده هه هستند و توقع دارن که هر وقت خودشون هم خارکسده بازی در آوردن کسی باهاشون قطع رابطه نکنه و تنهاشون نذاره.
خانم آ یکی از اون آدماست. البته خانم آ خارکسده بازیاش بیشتر اوقات از بدجنسی نیست از خریته! مثلن شوهرش رو دودره می کرد تا با رفیقش بخابه بعد وقتی همه جا اسمش بد در رفت سریع گشت دنبال بهونه ای که خودشو از سر زبونا بیاره بیرون، و این وسط اولین سوژه ای که پیدا کرد دختردایی بدبختش بود که تازه از ایران اومده بود و کسی نمیشناختش. با خیال راحت دست شوهر جونشو گرفت ساعت یازده شب رفت زنگ خونه اقدس خانم و طیبه خانم رو زد و همه جا جار زد این دختردایی من به همه میده و جنده اس و با همه خوابیده و خلاصه آمار تمام کارای نکرده و کرده دخترداییه رو ریخت وسط. دختردایی بدبختش که تازه پاش به کشور جدید رسیده بود از همه جا بی خبر که چرا همه جامعه اسکل آباد ایرانیان ساکن امریکا بهش چپ چپ نگاه می کنن فکر می کرد خانم آ تنها فامیل و پشتیبانشه. یادم رفت بگم اینجا امریکاس ولی درصد زیادی از ایرانیایی که از ایران اومدن از هر شهر رو روستایی از سر بدبختی به امریکا پناه آوردن و بجای اینکه فرهنگ خاله زنک بازی فسیلی یاسوج و سیسان رو بذارن کنار و چارتا چیز حسابی از این کشور و فرهنگش یاد بگیرن همون یاسوج رو غلفتی منتقل کردن اینجا، فقط موقعیت جغرافیاییش فرق می کنه. اینا بعد از شونزده سال زندگی توی امریکا هنوز فرق جنده رو با کسی که با دوست پسرش میخابه نمی دونن. ادامه داستان  اینکه بخاطر تمام این شهرت داغونی که خانم آ برای دختردایی ساخته بود اقدس خانم بهش تهمت زد که با شوهر ایشونم بعله و این دختردایی بی نوا رو تا جایی که می تونست نابود کرد.
خانم آ که احساس پشیمونی کرده بود بخاطر اینکه می دونست همه چی زیر سر خودشه، از سر عصبانیت که چرا اقدس خانم  از اطلاعاتی که ایشون دادن سو استفاده کرده با اقدس خانم در افتاد و،اینبار نشست همه جا پرونده اقدس خانم رو از جریان کیر سیاه دوست داشتن و با سیاه پوست خوابیدن اقدس خانم گرفته تا جریان ساک دوختن اقدس خانم توی روستاشون برای یه لقمه نون ، ریخت وسط! ولی خانم آ یک مشکل اساسی داشت. هیچوقت نمی تونست آدما رو هر چقدر هم خارکسده باشن از زندگیش حذف کنه. یه مدت با اقدس خانم قطع رابطه کرد و یه روز از روزای عید نوروز دست شوهر اسکلش رو گرفت و با خودش برد خونه اقدس خانم عید دیدنی و چنان قربون صدقه اقدس خانم رفت که انگار نه انگار دو سه سالی سایه همو با تیر می زدن.
خانم دختر دایی که در طول این مدت کم کم پی برده بود خانم آ پشت تمام آسیب هاییه که اقدس خانم بهش زده خانم آ رو از زندگیش حذف کرد. اما خانم آ یه مشکل اساسی داشت. فکر می کرد آدما هر چقدر هم خارکسده بازی دربیارن نباید کسی حذفشون کنه چون خودش هم اینکارو هیچوقت برای هیچ خارکسده ای نکرده. شروع کرد به مسج دادن و زنگ زدن به دختر دایی که اگر من بدترین گناه هم کرده باشم تو نباید منو حذف می کردی و من دوستت دارم و دلم برات تنگ شده و ازین کسشرا. خانم دختردایی بهش توضیح داد دقیقن واسه چی حذفش کرده ولی خانم آ زیر بار نرفت و نرفت ، و گفت آدما خون همدیگه رو می ریزن بعد آشتی می کنن!
این قضیه درست مثل یه فاجعه برای خانم آ بود. خانم آ هیچوقت کسیو حذف نمی کرد هیچوقت هم دوست نداشت حذف بشه. این سیستم اسمش سیستم توافق خارکسده ایه! یعنی همه بطور نامرئی با هم توافق میکنن هرچی هم خارکسده بازی درآوردن همیشه اون گوشه همدیگه رو برای روز مبادا نگه دارن و تو مهمونیا همدیگه رو بغل کنن و بهم بگن دلشون برای هم تنگ شده. کسی که نمی تونه کسیو حذف کنه مشکل اساسی داره و اون اینه که خودشم نمیخاد حذف بشه. توی علم روانشناسی بهش میگن مشکل حذف شدن (ابندنمنت ایشو)! من اما بهش میگم خارکسدگری! بهت بگم تو هم اگر از اون آدمایی که  که خارکسده ها رو اون گوشه نگه میداری، عضو اون کلابی! کلاب خارکسده ها!

سکس شکلاتی

دیشب خواب دیدم  ن، خواهرزاده همسر سابقم، که سالها بود اصلن به یادش نیفتاده بودم، منو شروع به بوسیدن کرد. منم چنگ زدم تو موهای پرپشتش و کشوندمش روی خودم. توی خواب باورم نمی شد خوابیدن با کسی که تا چند سال پیش منو زندایی صدا میکرد اینقدر هات و آتشین باشه. چند شب پیش هم خواب دیدم با یه زن جاافتاده دارم سکس می کنم.
آقای ف همیشه منو بخاطر اینکه توی زندگیم با آدمای نا مناسب خوابیدم سرزنش می کرد. جالب اینجاس که هیچکدوم از اون آدمای نامناسب اصلن لذتبخش نبودن، ولی سکس با کسایی که هیچوقت توی بیداری فکر خوابیدن باهاشون هم به سرم نزده بود برام هیجان انگیز و لذتبخش بود. سکس تا یه جایی برای من فقط گاییدن مردا بود. از وقتی وارد رابطه با آقای ف شدم  زندگی سکسی من دگرگون شد.
انعکاس رفتار جنسی آدما رو میشه توی غذا خوردنشون دید. آدمایی که تند تند غذاشونو میبلعن و تا تو بیای غذاتو شروع کنی اونا ته بشقابشونم لیس زدن گذاشتن کنار ، آدمایی هستن که براشون سیر شدن کافیه. این آدما بلد نیستن از غذا لذت ببرن یا بهتره بگم خیلی به اون قسمت قضیه اهمیت نمیدن. خوب خوبه ی این آدما توی رختخواب لختت میکنه، یه کم با سینه هات بازی میکنه سریع میره اون پایینو لیس میزنه که تو رو زود ارضا کنه تو مجبور نشی خودت زیادی وقت تلف کنی واسه ارضا شدن. بعد به محض اینکه تو اومدی، چهارتا تلمبه میزنه و با دوتا ناله سروتهشو هم میاره. اون دوتا ناله تنها صداییه که از حنجره اش در تمام مدت در میاد چون انقدر مشغوله تموم کردن غذاشه که وقت حرف زدن و کثافتکاری نداره.برای من قهوه وقت و مراسم داره. من هیچوقت آدمایی مثل آقای ف رو که چای یا قهوه داغ رو در دو دقیقه داغ داغ سر می کشن و بلند میشن میرن نمیفهمم.
سکس برای من یه کیک شکلاتی خوشمزه بود که دوست داشتم جای اینکه یهو ببلعمش بوش کنم، مزه اش کنم و باهاش بازی کنم. شکلاتاشو لیس بزنم و در موردش حرف بزنم و از هر گوشه اش یه جور لذت ببرم.اما با آقای ف سکس برام کم کم تبدیل شد به آش شلغمی که هر وقت مریض می شدیم مامانمون به زور میریخت تو حلقمون. شد یه روتین یکنواخت و خسته کننده که حوصله آدم رو سر می بره. جذابیتش رو از دست داد. سکس برام کم کم دوزاری شد. این اتفاق برای کسی که عاشق غذاس مثل سرطان زبان می مونه. سرطانی که تمام قدرت چشاییتو ازت میگیره. کرختت می کنه. وقتی از این سرطان خودتو می کشی بیرون، حتی اگر هر شب خواب ببینی با آدمای عجیب غریبی که توی واقعیت فکرت هم نمیرسید باهاشون بخابی داری توی حرارت لذت می سوزی، وقتی بیدار میشی می ترسی از توی خلا خودت بزنی بیرون و با یه فاجعه دیگه مثل   سکس با آقای ف بری توی رختخواب و دوباره ریده بشه به اشتهات. درست مثل وقتی که از شدت هوس کیک شکلاتی داری تلف میشی ولی میدونی زبونت بی حس تر از اینه که طعمشو حس کنه. باید صبر کنی زبونت خوب بشه تا بتونی برگردی به دنیای کیک های شکلاتی و قهوه های تلخ، و ایندفعه با کسی هم غذا بشی که اونم سر میز غدا دوست داره در مورد انواع پنیر صحبت کنه و شرابشو با ظرافت و دقت سفارش بده. اون آدم!