داستان زندگی مادیان

درست نمی دانم هشت ، یا شاید نه سالم بود  یعنی همان زمان که کودکی بودم که در کوچه و خیابان با بچه های محل ،  بازی میکرد،  خانم های همسایه به مادرم گفته بودند " این دختر بالاخره حق همه زنهای ایرانی را میگیرد"

نمی دانم در آن سن کم ، در من چه دیده بودند ، اما چیز بزرگی را در من ساختند.... مادیان ، همان موقع ها نطفه اش بسته شد . هر روز که میگذشت بیشتر از پیش در وجودم پرورش می یافت. اطرافیانم ، ناخودآگاه ، با لگدمال کردن من، مادیان را جان بیشتری میبخشیدند. اکنون که فکرش را میکنم ، میبینم همه اتفاقهایی که در زندگی من افتاده و تمام ظلمهایی که در حق من شده ، مخلوق دست کائناتی بوده که باید به مادیان انگیزه  بیشتری برای زندگی می دادند.  مادیان ، ساکت  بود. حمله نمی کرد ، فقط به هدفش فکر می کرد ، به روزی که با تلنگری درِ اسطبل را بشکند و بقیه اسبها را هم نجات دهد.

مادیان را اصلا" به همین هدف خلق کرده ام. شکستنِ درهای کهنه ای که زن ایرانی را اسیر اندیشه هایی می کند که لذت بردن از زندگی را برایش با احساس گناه و شرم همراه می کنند.  اندیشه هایی که به او تلقین می کنند شهروند درجه دو است .

وقتی یک زن فکر می کند بهترین قسمت غذا از آنِ آقای خانه است ، وقتی یک زن فکر می کند سهم او از زندگی آقای خانه ، همان مبلغ معامله شده است ، و نه سالهای جوانی اش، و نه  نصف آن زندگی ای که حتی اگر درآمدی هم نداشته، آن سالها را بخاطر امور منزل ، خود را از رشد اجتماعی و شغلی محروم کرده است، وقتی  یک زن فکر می کند در خصوصی ترین روابط زناشویی اش باید از بیان خواسته های جنسی اش چشم پوشی کند ، چرا که از نجابت به دور است ، وقتی می پذیرد آقای خانه اگر خیانت کرد تقصیر از زن بوده پس باید بیشتر به او محبت کرد، تا آقا به خانم خانه هم نگاهی بیندازد ،  یا حتی بیندیشد تقصیر از زنهای دیگر است که مردان را از راه به در می کنند و خود آقا تفصیری ندارد بیچاره !  زنی که سیگار می کشد زن درستی نیست ، زنی که از زیرکمر صحبت می کند فاحشه است ، دلم می سوزد. همه این افکار ، زخمه ای  میشوند بر روح و روانم ، چرا که خود زنان این تفکرات را حتی بیشتر از مردان در اجتماع پرورش می دهند ، و به زنانی که از ضعف ها و ترسهای آنها فراتر رفته اند حمله می کنند.

من یک فاحشه نیستم . من فقط خالق مادیان هستم. مادیان وحشی ای که فقط میخواهد درهای اسطبل را بشکند ، بتازد ، تابو ها را بشکند، زنجیر های عقاید کهنه را پاره  کند پیش رود و راه را باز  کند .

همینکه مردی مطالبی را که همیشه مطرح کردنش از زبان یک زن ، قبیح است  ،  بخواند ، همین که یک زن بخواند و بخواند ، حتی اگر زیر لب بگوید: این مادیان یک فاحشه است ، این تابو می شکند.  من مادیان را قربانی زنان سرزمینم می کنم. می بینم آن روز را که جشن گرفته ایم بخاطر آزادی زنانِ هم خاکم از شرِ باورهایی که روح لطیفشان را به اسارت گرفته ،  و  با هم در دشتهای اندیشه های نو ، یورتمه می تازند . هر وقت به آن روز می اندیشم ،  اشک شوقم سرازیر می شود.

مادیان فدا می شود ، ولی به هدفش می رسد.

پ.ن. : مخاطبین این وبلاگ ، همه  روشنفکر هستند  که شاید اصلا" همه اینها برایشان توضیح واضحات باشد . قلب من هم با این حرفهای خاله زنکی و عمه بلقیسی ای که پشت سرم زده می شود ، نمی شکند ، ولی دل دوستانم بخاطر تهمت هایی که به من زده شده، می رنجد.  میخواهم که قوی باشند  و  کمکم کنند .