پورنوگرافی

هرکسی یک سری فانتزی سکسی دارد. مثلن من خودم دوست دارم که پارتنرم موقع سکس ، مثل یک کسکش عوضی بدون احساس صاف توی چشمم نگاه کند. اما بعضی فانتزی ها دیگر از آنور بوم افتاده اند. همش هم بخاطر صنعت پورنوسازی است. آدمها عجیب است که هیچوقت تلاش نمی کنند بعد از دیدن فیلم اسپایدرمن از بالای ساختمان خودشان را پرت کنند پایین ،اما بعد از دیدن فیلم پورنو توقع دارند مامله شان را آنقدر فرو کنند توی حلق طرف، که عوق بزند، و آبشان را بریزند توی چشم و چال و دهانِ پارتنرشان تا بیشتر لذت ببرند. البته نورپردازی، فیلمبرداری و صحنه آرایی فیلم های پورنو همه بطور خاصی طراحی شده است که جاذبه ایجاد کند. پورن استارها هم می آیند روی صحنه، و سناریو را طبق برنامه انجام می دهند. شاید هم چند بار قبلش تمرین کرده باشند. حتی بارها وسطش ممکن است کارگردان کات کند و یک صحنه را دوباره بگیرد. هنرپیشه هایش همیشه چابک و جوان هستند. تا خرخره گریم و آرایش کرده اند و در حالتهایی سکس می کنند که فقط بند بازان و ژیمناست ها میتوانند آن حرکات را انجام دهند، یا مردهایی که بقول دوستم مامیزشان به اندازه یک شلنگ است و از ته آدم وارد می شود از سوراخ دماغ آدم می زند بیرون، و زنهایی که سوراخ کونشان آنقدر گشاد است که دوتا مامیز همزمان در آن جا شده و یکی هم از جلو فرو کرده و یکی هم کرده توی دهانش و آدم متعجب می ماند که پورن استار مذکور چقدر حقوق می گیرد که حاضر شده است چهار نفر در آنِ واحد او را بگایند. البته می توان یک جور مازوخیسم حاد هم بشمار بیاید. یا مثلن کسی که از مشکلات آنورمالیتی جنسی رنج شدید می برد، یک علت دیگرش هم می تواند این باشد که اصلن مونتاژ است و چنین چیزی در دنیای واقعیت قابل انجام نیست. بهرحال من از تماشای فیلم پورنو بدم نمی آید ولی بشرط اینکه با دیدن آنها به مرور سلیقه جنسی آدم عوض نشود و آستانۀ تحریکش بالا نرود. چون در اینصورت ممکن است دیگر از دیدن پارتنر معمولی خودش تحریک نشود و توقع پیدا کند که پارتنرش هم مثل پورن استارها بالانس بزند و یک جوری روی مامله اش فرود بیاید که مستقیم برود تا ته سوراخش. مشکل بالانس زدن نیست. مشکل اصلی فیلم های پورنو مکانیکی بودن روابط آنهاست. مشکل این است که احساسات و شخصیتهای افراد در نظر گرفته نمی شود. و همین باعث می شود که سکس در ذهن آدمها کم کم مکانیکی می شود.