ما بخاطر شما کون می دهیم

بعضی ها را حتی اگر به زور دستت را فشار دهی روی گردنشان، دولایشان کنی و تا دسته فرو کنی در کونشان، نمی گویند فلانی به زور کونم گذاشت، می گویند خودم خواستم کون بدهم. بعد اسمش را می گذارند نرمش قهرمانانه ، و چپ و راست دربِ دکه هایشان را بدون در نظر گرفتن ثروت ملی ای که بخاطرشان به شاش بستند، می بندد و دستشان را می گیرند به عقب جلویشان و قهرمانانه بادی به غبغب می اندازند و از شنیدن پیغام های تبریک این و آن حال می کنند. البته من خوشحالم که مشکلات مردم تقلیل پیدا می کند و امید به دلها برمی گردد. اما چیزی که نمی فهمم عکس العمل بعضی از کسانی است که به آقای روحانی رای داده بودند. اینکه آیا فکر کرده اند آقای روحانی سرجهازی جناب رهبر شده اند و خودشان سرخود دستور امضای پای این عهدنامه را امضا کرده اند و رهبر هم گفته حالا که آقای روحانی راست کرده که با نرمش قهرمانانه اش تمام سیاستهای هسته ای و فضولی های هیجان انگیز و سرگرم کننده ما در اقصی نقاط عالم را به گا بدهند، ما هم بخاطر گل روی آقای روحانی دیگر کاسه کوزه مان را از سوریه جمع می کنیم و به تفریحات سالمتری از جمله منچ و مارپله می پردازیم؟ یا بخاطر قبول بسته شدن نیروگاه نظنز که میلیونها دلار خرجش کردند عصبانی می شوند و دستور تبعید آقای روحانی را می دهند؟ واقعن چه فکری کرده اند؟ بعضی ها حتی استتوس گذاشته اند تا کور شود هر آنکه نتواند دید! این درست مثل آدمهایی است که موقع دیدن فیلم عصبانی می شوند و به شخصیتهای فیلم فحش می دهندو وقتی فیلم تمام می شود یادشان می رود چقدر زمانی که بخاطر یک سناریوی از پیش نوشته شده، حماقت خودشان را ریخته اند روی دایره. و از آنجایی که بازیِ نرمش قهرمانانه قرار است فعلن ادامه داشته باشد از ملت عظیم و شهید پرور خواهشمند است هیجان خود را هندل کنند و جهت حفظ شخصیت خودشان از گفتن یا استتوس کردنِ جملاتی شاس مغزنما از جمله "تاکور شود هر آنکه نتواند دید" اکیدن خود داری نمایند. خوبیت ندارد آدم ساده لوحی اش را فریاد بزند. شاید عوضی هایی مثل من ایستگاهش کنند.