فراری

مرد باید دلجویی کردن را بلد باشد. باید بلد باشد که هر وقت ناراحتت کرد بیاید سفت بغلت کند و هر چقدر هم هولش می دهی ولت نکند و آنقدر در بین بازوهایش نگهت دارد تا آرام شوی. نه اینکه مثل عقده ای ها سریع برود لپ تابش را روشن کند و شروع به سکس چت با این و آن کند یا فوتبال نگاه کند و یا از خانه بزند بیرون که سرش گرم شود تا تو خودت از لاک خودت بیرون بیایی. مشکل خیلی مردها این است که فکر می کنند زن ها هم مثل مردها دوست دارند وقتی ناراحت هستند تنها گذاشته شوند. که البته نود درصد موارد چنین چیزی نیست. زن ها درست همان موقع که می گویند نیاز به دلجویی و محبت کسی ندارند نیاز به محبت دارند. زنها خیلی بیشتر از توانشان به فرزند و اطرافیانشان محبت می کنند. قانون بقای محبت می گوید محبت از بین نمی رود بلکه از محبتی به محبت دیگر تغییر شکل می دهد. یعنی هر چقدر که زن به بچه محبت می کند، مرد باید مواظب باشد که ذخائر محبت خالی شده زن را پر کند. این نوشته ، یک پستِ فمینیستی نیست. یک نوشتۀ علمی است.