برو سر اصل مطلب

اوضاع هیچ خوب پیش نمی رود. کلاس ها کشش ندارد، دانشجو ها نمی کشند، حجم کتاب زیاد است، مانده ام تا آخر ترم چطور آن را برسانم. تخت خوابی که تعمیر کرده بودم، دوباره شکسته ،معلوم می شود این کاره نبوده ام. مجبور شدم به زور تُف سرپا نگهش دارم، یک چمدان کنارش بگذارم که محکمش کند. گاهی حس می کنم خودم هم به زور یک تف سرپا هستم. قلبم شروع کرده است به کلاس گذاشتن، دکترم گفته بود که بخاطر مشکل قلبی ام نباید آنتی بیوتیک هایم را نصفه کاره رها کنم، بخاطر برونشیتی که دوبار پشت سر هم گرفتم، و آنتی بیوتیکهای نصفه نیمه ای که مصرف کردم، حالا قلبم جواب کرده است . لعنتی به درد لای جرز هم نمی خورد ، باید بگذارم لب کوزه و آبش را بخورم. اگر آبی برایش مانده باشد البته ! یک ماه است نان استاپ برف می بارد، خیابانها یخ بندان هستند. شهردار شهر کارش را در این خصوص خوب انجام نمیدهد. سبزی قرمه ام تمام شده و اینجا هم گیر نمی آید، من هم هوس قرمه سبزی کرده ام، رئیسم من را با لیفتراگ  اشتباه گرفته و زرت و زرت کلاسهای  من را اضافه می کند. نمی دانم کدام خری از من برق می دزد، مبلغ قبض برقم ......

هاع؟ چه مرگم شده است؟ نمی توانم دل بکنم .... همین :|