خفقان

انتظارت راه نفسم را بسته

یا نفسم را می گیرد
یا بسر می آید
بالاخره

بد تر از جذام...

درد دارم نازنینم می دانی؟ اینکه باید باشم و نمی خواهم، اینکه جایی که باید باشم ، نیستم،... جایی که می خواهم باشم ، نمی توانم، جایی که نمی خواهم باید باشم،  دردم می آورد. می فهمی؟ ...نه ! .... تو چه می فهمی غربت یعنی چه؟ اصلا" چه مرضی است ، دردش چیست، خوش به حالت هم که نمی دانی.....  تو چه میدانی زیر خاک خوابیدن چه خواب عمیق و خوبیست، برای کسی که همه روزهای زندگیش  سرگرم فریب دیگران با بازی در نمایش قوی بودن  بوده. و دیگر از اجرای این نقش تکراری خسته شده ، فقط منتظر است اکران این نمایش لعنتی زود تر تمام شود ، لباس گلادیاتوریش را بکَند ، پرت کند در رختکن و گورش را گم کند ... تو چه میدانی درد یعنی چه؟ تنهایی چه درد جانکاهی دارد. مثل یک زخم عمیق که هر چه ضماد و مرهم می گذاری رویش باز هم افاقه نمی کند ، به آن اعماقش نمی رسد. تهِ  تهش می بینی دیگر نمی توانی خودت را گول بزنی. این زخم مزمن است . خوب بشو نیست....

تو چه میدانی که چقدر سخت است که شب هم دست از سر تنهائیت بر ندارد.  تنهائیت را به رخت بکشد . کم کم رویاهای شیرینت برایت می شوند کابوس ...

 همان رویای شیرینی که همیشه آرزویش را داشتی برایت یک غول می شود.

دیگر باید قبل از خواب دعا کنم آغوشت به خوابم نیاید. مرا رسوا تر از این ، کلافه تر ، مبتلا تر از این نکند دیگر...

کاش وقتی برایت گفتم چقدر دلم هوای آرامشِ اعماقِ خاک سرد را کرده است مرا خودخواه نمیدیدی. کاش می گذاشتی برای تو یک نفر هم که شده نمایش گلادیاتورِمضحک  را اجرا نکنم.

کاش می دانستی وقتی هیچ چیز دیگر  برایت مهم نباشد چگونه قلبت سرِ ناسازگاری می گذارد، مشت می کوبد به قفسش، عربده می کشد، با تو مثل یک زندانبان وحشی رفتار می کند، من هم باید فقط با این زندانی بند انفرادی که هیچ جوری هم کوتاه نمی آید ،  مدارا کنم.

 کاش می دانستی....

دلم خیلی هواتو کرده

یادمه همیشه اون گوشه پشت میز آشپزخونه مینشستی و توی شیرت یه کم چایی می ریختی . اونوقت شیرت شبیه شیرکاکائو میشد. منم هوس می کردم بخورم ازش! الان که دیگه نیستی بعضی وقتا که دلم هواتو میکنه میرم یه کم چایی تو لیوان شیرم میریزم و میگم : به سلامتی مامانبزرگ! چند روز پیش سالگرد روزی بود که برای همیشه از پیشمون رفتی. برای همیشه دوست دارم.

برای مهربونم...

تو چی کار کردی با من؟ باورم نمیشه اینقدر بهم نزدیکی. باورم نمیشه همه این سالها باهام بودی . پس چرا نمی دیدمت. چرا این همه مواظب منی؟ چون ازت خواستم؟ یا چون دوسم داری؟ چطور میتونی تو این دنیایی که دیگه هیچ کی به درد هیچ کی نمی خوره هرروز خوشحال تر از دیروزم کنی؟ تا کجا میخوای منو خوشحال و حوشبخت کنی؟ دیگه حتی خودمم آرزوهامو یادم رفته بود. اما تو همه رو یادت مونده! فهمیدم تمام این سالا که وقتی دعا می کردم و آرزوهامو بهت می گفتم و فکر میکردم اصلا به حرفام گوش نمی دی همه رو میشنیدی و صبر میکردی تا امروز.... امروز که وقتشه همشو بهم بدی و منو سورپرایز کنی . دوستت دارم و ازت ممنونم خدای خوبم ! منو ببخش که بهت اعتماد نداشتم

آخرِ من...

نگاهمان قفل شده در چشم هم

انگشت توروی لبهایم سر میخورد

می خواهم باور کنم در آغوش تو ام

نمی توانم....

باز نگاهت می کنم 

باز باور نمی کنم

در خودم نیستم

در آغوش تو ام

بازوهایت را میفشاری بر بدنم

بیدار نمی شوم باز از خواب شیرینم

کف دستانت روی گودی کمرم سر می خورد

کمرم را به خود می چسباند

قلبم تند میزند...

خیلی تند....

گویی دارد پر میکشد از قفس سینه ام

صدای پر کشیدنش همه جا می پیچد...

یکی بیاید این لعنتی را خفه کند

همینجا

در آغوش تو

یکی بیاید این لعنتی را خفه کند

عشق یهو میاد سراغت

یهو عشق میاد  سراغت
یهو...
به خودت میای و میبینی بی قرار شدی
دلشوره داری
حسی داری که قبلا" نداشتی
تو دنیایی هستی که قبلا" نبودی

نگرانی
چشمت به دنبال یه چیزیه که شایدم خودت نمی دونی چیه
سرتو میذاری رو بالش
هی فکر می کنی و فکر می کنی و فکر می کنی

با خودت مبارزه می کنی
بی فایده اس
دیگه عشق اومده سراغت

نترس

فقط آغوشتو باز کن
این تنها کاریه که باید براش بکنی

بسترم مست است

به چشمهایت خیره می شوم
شیطنت وار
لبخند می زنم

تکانی به سرت می دهی
می خندی

وزنت تمام تهی های بسترم را پر کرده است
لبهای مستم را می بوسی
قهقهه سر می دهم

صدای خنده ام در تاریکی می پیچد
همچون صدای نفست