در حسرت حلوای نسیه

پشت میزم در اداره نشسته ام و دارم یک قهوه با طعم زهرمار می خورم و یک سری دیتا وارد کامپیوتر می کنم . خب برای شغل اول در کشوری که مدرک تحصیلی و سوابق کاری ات را گوز هم حساب نکرده است ، شغل پدر و مادر داری محسوب می شود. همینکه مجبور نیستم بروم در یک انبار ، و جعبه های ده پوندی را آنلود کنم باید کلاهم را بیاندازم هوا. 

قهوه حتی اگر با طعم زهرمار هم باشد برای من اهمیتی ندارد اگر در سرزمینی مصرف کنم که می توانم در تراس آپارتمانم باربکیو کنم و چند مدل مشروب بگذارم روی میز ، و یک تکه کباب بخورم و یک شات ویسکی بزنم توی رگ و دوست پسرم را در تراس ببوسم و آدمهایی که عبور می کنند به چشم جندۀ محل نگاهم نکنند، و مرا متهم به کسی که اعمال خلاف عُرف و شرع و  قانون و مذهب مرتکب می شود نخوانند. البته اساسا" من با مذهب مشکلی ندارم ، اتفاقا" از نظر من اگر زیادی پایش را از گلیمش درازتر نکند وجودش خیلی هم شیک و قانونمند است ، اما مشکل اینجاست که مذهب با هر چیزی که باعث می شود آدم از زندگیش لذت ببرد ، مشکل دارد. دستور کاری که مذهب برای زندگی می دهد خیلی کلیشه ای و تیپیکال است . اینکه اگر آدمها با عشقشان مشروب بخورند با گوشت خوک گریل شده و هی لبهای هم را بخورند و وقتی پاتیل پاتیل شدند بیفتند در تخت خواب و تا طلوع آفتاب عشقبازی کنند و بجای یک خودارضایی مسخره پنج دقیقه ای که منجر به ضعف حافظه و بینایی و افسردگی می شود از نهایت لذتی که هستی در اختیارشان گذاشته استفاده کنند، پس فردا مجبورند بقیه عمرشان را تا ابد در آتش جهنم جلز ولز کنند ، بیشتر خدا را یک موجود عقده ای به نمایش می گذارد. از نظر من خدا مشکلی با حال کردن بندگانش ، تا زمانی که به یکدیگر آسیب نرسانند ندارد . من هم حاضر نیستم بخاطر کسشری مثل جهنم دوست پسرم را دعوت کنم در آپارتمانم و با یک چای و بیسکوییت خشک خشک راهی اش کنم برود خانه اش و هرکدام یواشکی در خلوت مشغول جق زدن بشویم ( البته بگذریم از اینکه جق زدن هم از نظر مذهب عملی مردود شمرده می شود) و وقتی مذهب اینقدر انگشت در هر سوراخی می کند ، همان بهتر که از آن فاصله گرفت و از زندگی لذت برد. گور بابای جهنم و بهشت  . سیلی نقد به از حلوای نسیه !!