اسکل

تا به حال ادای احمقها را در آورده ای؟ یعنی فهمیده ای چیزی هست و تو وانمود کرده ای که میدانی نیست. اولش کمی هیجان داره لبخند زدن به صورت کسی که داره خودشو برای اسکل کردنت به در و دیوار میزنه ، و نگاه کردن به چشمهای سرشار از رضایتش که به خاطر گول مالیدن به سر تو به خود میبالد. اما ... یه جایی به خود می آیی و می بینی تا خرخره در گول هایی که شوخی شوخی گذاشتی بر سرت بمالند فرو رفته ای ....

 نگران اینکه تو هالو ی ماجرا باشی و او زرنگ داستان ، نباش. که اینطور نیست و او فکر می کند که هست!!!

لذت عشق

من عشق را دوست می دارم. حاضرم بارها و بارها عاشق شوم. صد بار، شاید هم هزار بار. هر بار که از دستش بدهم چند ماهی  طول می کشد تا با نبودنش کنار بیایم . اما لذت آن عشق به همه این سختی ها می ارزد. با او حرف زدن، با او به کافه رفتن ، تخته بازی کردن و سیگار کشیدن ، با او به موزیک گوش دادن ، مست کردن ، معاشقه کردن ، ... به  همه سختی های بعدش می ارزد....... باور کنید.

مثبت

چند روز بود حال خوبی نداشتم . نگاه همکارام که از جلوی اتاقم رد میشدند پر از علامت سئوال بود. خلاصه دوستم آمد و مجبورم کرد بریم آزمایشگاه . جواب آزمایش مثبت بود ! پاهایم سست شدند.  مثبت یعنی نبش قبر یک رابطه مرده و به خاک سپرده شده. یعنی استفراغ خاطرات نفرت انگیز ی که جان کنده ای تا فراموششان کنی .  مثبت یعنی خط کشیدن دور همه رویاهایی که با دنیایی از امید برای خود ساخته بودی !

اینجاست که باید تصمیم بگیری که زندگی یک موجود دیگر را بگیری یا به تاوان یک اشتباه بزرگ ، باقی زندگی خود را هم به باد دهی!  باید تصمیم بگیری یک کبریت حروم آرزوهایت کنی و در گوش یک کودک بدبخت تر از خودت لایی لایی بگویی یا چشمانت را ببندی و یک تیر خلاص بر این داستان مثبت بودن بزنی ....  جوری که آب هم از آب تکان نخورد. ..

پایان عشق

یک روزی ، یک جایی در هر رابطه ، همه چیز خسته کننده و تکراری میشود! دیگر حتی دوستت دارم هایش هم بوی روزمرگی میگیرد. حرف جدیدی برای گفتن نمی ماند. همه حرفها زده شده اند. همه خاطره ها تعریف شده اند و فقط سکوت  خلاء بین آن دو نفررا پرمی کند! لمس بدنش حالت را عوض نمی کند. بوسه هایش قلبت را به طپش وا نمیدارد. عزیزم صدا کردن هایش روی مخت می رود. دیگر بدنبال بهانه ای می گردی که بجای بازووانش سرت را روی بالش نرم خودت بگذاری. ترجیح می دهی بجای اینکه در نور شمع با او معاشقه کنی، چراغ مطالعه ات را روشن کنی و ادامه کتابت را بخوانی!  روزمرگی وبال گردن عشقت می شود و تو هم بالاخره می فهمی که عشق... همان عشقی که همیشه بهترین و آخرین سکانس فیلمهای عشقی مورد علاقه ات بود ، کمی بعد از اینکه فیلم به پایان رسید، به انتها می رسد. ...

انتها

از خواب بیدار شدم. با رخوت صبحگاهی همیشگیم سراغ سینک ظرفشویی رفتم تا چند تکه ظرف های مهمانی دیشب را بشویم و ظرفها را جا یه جا  کنم. طبق معمول روبروی تلویزیون داشت کانال عوض می کرد. ظرفها را که شستم رفتم روبرویش نشستم. گفتم میخوام باهات حرف بزنم . گفت بگو. گفتم تو حق داشتی! بیا تمومش کنیم. جواب نداد. فقط کانال رو عوض کرد. سکوت خانه پر از صدای تلویزیون بود .  رفتم . و او حتی کمک نکرد چمدانم را از پله های بالا به پائین بیاورم. در را پشت سرم بستم . اون موند و سکوتی که با صدای تلویزیون هم پر نمی شد. من موندم و یک علامت سئوال بزرگ در ذهن راننده که وقتی پرسید کجا میرین؟ بهش گفتم : فقط برو!

عشق مجازی

بودنت مجازی بود

اما چرا نبودنت اینقدر حقیقی است؟؟؟

حالا که دیگر نیستی....

چرا نشنیدن صدای طپش قلبت اینهمه کلافه ام می کند؟

چرا  دستانم حرارت دستان تو را کم آورده اند؟

چرا سرم بدون  بازوانت را نمی تواند به خواب رود؟!

عجب مقوله ایست این نبودن تو ...

تلافی

مادرم می آید

خانه رنگ خانه آدمیزاد به خود میگیرد

کمی تمیز می شود

کمی عشق چاشنی غذا ها میشود

اصلا" مزه غذا عوض می شود

او حمام را می شوید

ما به تراس حمله می کنیم

تا این یه نخ سیگار را که دلمان برایش غنج میزد تمام روز

دود کنیم.....

مادرم آمده است

ولی عجیب ساکت است

سرش در لاک خودش است

گویی شامه اش دیگر برای دود سیگار ما کار نمی کند

چشمانش شیشه های الکل ناشیانه پنهان شده را نمی بیند.

گوشش شوخی های  رکیک ما را نمی شنود....

گویی قلبش شکسته....

مادرم می رود

گویی چشمان ما دیگر امید را در چشمانش نمی بیند

شامه مان بوی شادابی اش را نمی فهمد

گوشمان دیگر صدای خنده هایش را نمی شنود....

کار دنیا همین است

این به آن در......