از کفتار تا شیر نر

مردها را دوست دارم. مردها برعکس آنچه که اغلب زن ها وقتی دور هم جمع می شوند درباره شان میگویند، از نظر من موجوداتی مهربان،  بی غل و غش و بامعرفت هستند. وقتی توی رختخواب، لخت و بی دفاع کنارت خوابیده اند، می شود راحت دست کشید روی صورتشان و کودکیشان را توی چشمهایشان دید. رفاقتشان با دوام تر است . کمتر خاله زنک بازی می کنند . من با مردها راحت ترم. در کنار مردها بیشتر آرامش روانی دارم تا در کنار زن ها.  راستش من تا بحال با هیچ مردی جز آقای م مشکلی نداشته ام. آقای م از روز اولی که با من ازدواج کرد شروع کرد با من جنگ قدرت راه انداختن، که بنظر من مغایر صفت همه مردهایی بود که می شناختم. مردهایی که می شناختم همیشه مثل یک شیر نر رفتار می کردند. هیچوقت نیازی به اثبات قدرتشان نداشتند، آقای م اما مثل یک کفتار بود. همیشه میخواست با زور چنگ و دندان وانمود کند یک شیر است. برای همین از همان روز اول من اصلن روی مردانگی آقای م حساب نکردم. اشتباهم آن بود که بجای اینکه دمم را بگذارم روی کولم و بروم سر زندگی خودم،  با آقای م به جنگ قدرت ادامه دادم . چند سال  از زندگی مشترک من و آقای م گذشته بود که یک روز یکی از دوستان مشترکمان که سعی در آشتی دادن ما داشت به من گفت :هر چی باشه اون یه مرده! و من تنها کاری که کردم این بود که با خونسردی به آن آشنا نگاه کردم و گفتم مشکل اینه که از نظر من نیست! این حرف من توهین بزرگی به ایل و تبار آن آشنا که از قضا فامیل آقای م بود محسوب شد، ولی من هیچ اصراری به اثبات حرفم نداشتم، چون هیچ مدرکی هم نداشتم. 

رفتم پیش مشاور. مشاور کار را خرابتر کرد ، و گفت تو هم زن نیستی. تو مرد درونت خیلی قوی تر از زن درونت است و برای همین هم در زندگیتان جنگ قدرت بوجود آمده. مرد درون تو حتی از مرد درون آقای م هم قوی تر است. من اما حرفهای مشاور را قبول نکردم. 

وقتی از آقای م جدا شدم، تا یکی دو سال از همه مردها فاصله گرفتم. اولین دوست پسرم بعد از طلاق، یک مدل ترک بود که از من کوچکتر بود. عکسش روی بیلبوردهای شهر بود و تنها کسی بود که بعد از سالها، با آن یقه بازش که همیشه نصف سینه اش بیرون بود ، به محض اینکه به من نزدیک می شد من خیس می شدم. تنها ایرادش این بود که روش ارتباطی مان خیلی ضعیف بود. او انگلیسی اش زیاد خوب نبود، و من ترکی ام ضعیف بود. من تنها بودم و نیاز داشتم با کسی باشم که بتوانم با او حرف بزنم. توی کافه، توی بار، توی رختخواب ، حتی حرفهای کثیف رختخوابی ای که حال لاشی درونم را خوب می کند، اما با آن مدل خوش قد و بالای ترک، ممکن نبود! 

بعد از آقای مدل، یک مدت تنها بودم، تا اینکه اینبار با یک آقای ایرانی وبلاگ نویسی که همانجا در ترکیه زندگی می کرد و پناهنده سیاسی بود آشنا شدم. تازه بعد از مدتها توانستم کنار یک مرد دراز بکشم و به حرفهای قشنگ یک مرد گوش بدهم، و وقتی تا خرخره آبجو خوردیم و ولو شدیم به خوابیدنش نگاه کنم. از جنگ قدرت خبری نبود. 

آمدم امریکا و با آقای ف آشنا شدم. آقای ف مهربان بود. اما حرف رختخواب که پیش می آمد، یک جور عجیبی بی ملاحظه می شد. این بی ملاحظگی اش من را بیشتر تحریک می کرد. چون من هم پا به پایش می توانستم بی ملاحظه بشوم و توی مهمانی ببرمش توی اتاق خواب ، کراواتش را دور مچم بپیچم و برای اینکه دامنم را بزند بالا ازش پول بگیرم. می توانستم افسار وحشی درونم را توی رختخوابش ول کنم و او هم هیچ مشکلی با آن نداشت و مهارش نمی کرد. 

ماجرا همینطوری پیش نرفت و آقای ف کم کم عاشق من شد و از بی ملاحظگی به یک ملاحظه کار صرف تبدیل شد. حرفهای کثیفی که من میزدم در برابر جملات عشقی و شعرهایی که او برای من می خواند مثل قور قور یک قورباغه وسط کنسرت موتزارت بود. یک بار به او گفتم تیریپ نجابت که برمیداری منو ترن آف میکنه! اما اهمیت نداد. کم کم من احساس کردم حرفهای من بی ربط است، و آقای ف دوست دارد نغمه های عاشقانه برای من بخواند و وسط سکس قربان صدقه من برود، غزل بخواند و لطیف باشد، چون تمام عمرش عاشق عاشق شدن بوده و من تنها زنی بودم که هیچوقت او را وادار به عشق نکرده. ولی آقای ف مثل آقای م نبود. او با من جنگ قدرت راه نینداخت. او مرا در آغوش کشید و تمام زنانگی های من را ستایش کرد. وقتی پای ستایش بمیان می آید از جنگ قدرت خبری نمی شود. 

مردها از نظر من موجودات جذابی هستند. آنها آرایش نمی کنند. موهایشان را پلاتینه نمی کنند. ژل لب نمی زنند. از حمام که بیرون می آیند فقط ریششان را می زنند و لباس می پوشند و هنوز هم جذابند. جذابیتشان در اعتماد بنفسشان است. در مرام و معرفتشان است و در اینکه بجای اینکه بخواهند قدرتشان را به زن ها نشان دهند، آنها را حمایت می کنند. بجای اینکه جنگ قدرت با زن ها راه بیندازند ، آنها را در آغوش می گیرند. درست مثل یک شیر نر !