گه خوری زیادی

ارواح عمه ام، تازه کوچ کرده ام به یک ایالت بهتر . همه می آیند و می روند، با دوستانشان تفریح می کنند و شاپینگ می روند و همینطور از کردیت کارت نامحدودشان پول خرج می کنند ، من خودم را حبس کرده ام در خانه، امروز ماکارانی درست می کنم فردا قرمه سبزی. تنها سرگرمی ام شده توله سگ را ببرم توی حیاط جیشش را بکند و بیاید داخل، آنهم با ترس و لرز، چرا که لایسنسش منقضی شده و اگر بیرون برود گیر می افتد ! نوشتم لایسنس ، چون دقیقن نمی دانم فارسی اش چه میشود. ما هیچوقت در سرزمین مادری مان ، سگ لایسنس دار نداشتیم که بدانیم فارسی اش چه کلمه ای است. قبول دارم که هیچوقت در صحبت کردن و نوشتن این جور فارسی را پاس بداریم ها را مراعات نمی کنم ، ولی این کلمۀ لایسنس ، خواندنش یک مقدار سخت است، برای همین ترجیح می دادم معادل فارسی اش را بنویسم. داشتم می گفتم ، من اینجا تنها همدمم آقا سگه شده که آن بدبخت هم از بی کسی ، تا پشت در توالت دنبال من می آید. بنده خدا خبر ندارد هیچ محبتی از من نمی ماسد، یعنی هرچه محبت داشتم همه را تا بحال ماسانده ام و الان این چس مثغال تتمه اش را نگه داشته ام برای دل خودم ! اصلا" با خودم قرار گذاشته ام با طنابِ پسر ایرانی های کون ندیده داخل چاه نشوم و شِر و وِر هایشان را باور نکنم چون فقط هدفشان این است که لنگ یک دختر ایرانی تازه پا به امریکا گذاشته را تا دسمالی تر از این نشده است، هوا کنند. این مدل شارلاتان بازیِ رختخوابی اصلن فاز نمی دهد. من دوست دارم با کسی باشم که روحم را ارضا می کند. هر کس هم می خواهد بگوید اینها کسشر است، حرفهای خودش از دم، ندید، کسشر است. من تجربۀ ارضا شدن روح و جسم همزمان در رختخواب را داشته ام، پس هیچ اعتراضی وارد نیست. فعلا" که همان ننه قمرهای آلت به دست را هم پرانده ایم و یکه و تنها در دیار غربت ، زمان اجابت مزاجِ توله سگ را ثبت می کنیم و برای خریدن یک ناخن گیر به صد نفر رو می اندازیم که ما را تا فروشگاه برسانند. زندگی یعنی این. یعنی به فلاکتی بیفتی که روزی صد بار از گه خوردن خودت پشیمان شوی و همان فلاکتهای قبلی را طلب کنی که دیگر دستت هم بهشان نمی رسد. زندگی یعنی تا اینجا (خرخره) گه خوری زیادی کردن. زندگی یعنی بتمرگ سر زندگیت بگذار شوهرت کونت را جر بدهد و تو صدایت در نیاید، اگرهم در آمد، تا ابد الآباد باج بده که همسر سابقت فرزندت را از چنگت در نیاورد . تو را چه به این گه خوری های از ایران رفتن و امریکا رفتن و زندگی جدید از صفر شروع کردن؟ تو فقط باید بنشینی مثل یک وزغ خوشبختی دیگران را تماشا کنی و قور قور کنی. زندگی یعنی ، لنگت را هوا کن و توقع عشق نداشته باش که لیاقتت همین است. فقط چشمت را ببند، دماغت را بگیر، ارگاسمِ زهرمارت را فرو بده تا یائسه نشدی ، آرزو به دل و عقده ای از دنیا نروی. زندگی یعنی همین گه خوردنهای زیادی را فراموش کن ! تو را چه به عشق؟ تو را چه به ژورنالیست شدن؟ تو را چه به موفقیت ؟ تو را چه به آدم ؟ تو لیاقتت همین ننه قمرهای لنگ هوا کن هستند که فقط دنبال یه سوراخ تنگتر می گردند که آبشان را تویش خالی کنند و تو را مثل یک بدبخت عقده ای ، وسط رختخواب رها کنند و بروند بقیه فوتبالشان را نگاه کنند. اینکه نمی خواهی با همچین آدمهایی دمخور شوی هم گه خوری زیادی کرده ای!