بعضی وقتها فقط یک جمله می تواند تمام ایمان تو را به یک رابطه یا یک دوست ، از بیخ و بن متلاشی کند. گاهی فقط همین یک جمله می تواند به تو بفهماند جای اشتباهی ایستاده ای و داری زور بیخود می زنی. می فهمی تمام آن رابطه مثل یک برگ خشک بوده که دیگر جایی روی درخت ندارد، بعد یک لحظه سکوت می کنی و صبر می کنی حرفهایش تمام شود ، و تو همچنان به آن جمله عمیقن فکر می کنی و ناگهان رابطه ای که برایت با ارزش بود مثل همان برگ خشک از وجودت جدا می شود، جلوی چشمت چرخ می خورد چرخ می خورد و صاف می افتد جلوی پایت. بعد همانطور که به همان جمله فکر می کنی پایت را بلند می کنی می گذاری روی برگ و خِرِچ!!!
شاید جمله ای کوناه باشد یا رفتاری ظریف .فرق نمیکند وقتی جایی بیشتر از گوش هایت در مغز استخوانت چیزی را لمس میکنی ، تمام جمع بندی های دنیا هم نمی تواند تو را به خواب حرگوشی قبلت باز گرداند . تو میمانی و خرچ... ( عمیق و ادبی . متن هایت به سان همیشه منشیند در مغز استخوانم و به سان پکی عمیق انسان را نشعه میکند)
پاسخ دادنحذفو حالت برعکسش چقد تلخه که آدم به خاطر یه جمله تو یه رابطه اشتباه باقی بمونه!
پاسخ دادنحذفآره
حذفنمیدونم هنوز برای دیدن بعضی پست هات لازمه دعوت نامه داشته باشیم یا نه. اگه آره، لطفا برا من هم بفرست.
پاسخ دادنحذفنه
حذفکجایی؟
پاسخ دادنحذف