وقتی داشتم کلید رو می انداختم تو قفل در ،همسایه بغلی در خونشو باز کرد. در حالی که سعی میکرد خودشو خوشحال نشون بده گفت: دیشب چرا نیومدی تو حیاط؟ همه منتظرت بودن. با خستگی و بی میلی جواب دادم : دیشب خونه مامانم بودم. امتحان داشتم. رفتم اونجا مامانم از بچه نگه داری کنه من درسمو بخونم. خانم همسایه با تعجب گفت : امکان نداره. با تعجب پرسیدم :چطور؟ گفت خودم دیشب صدای خنده تو از اتاق خوابت شنیدم. سکوت کرد. در چشمانم دنبال استرس می گشت. با خونسردی خداحافظی کردم ، کلید رو چرخوندم و وارد خونه شدم. چشممو دور تا دور خونه گردوندم. اثر جرمی دیده نمی شد. یک زن ظرافت کافی برای پیدا کردن اثر جرم رو داره. از پله ها بالا رفتم. درِ اتاق بچه که همه اسباب بازیاشو وسط اتاق ریخته بود بسته بود. یادمه موقع رفتن باز گذاشته بودمش. شوهرمو میشناختم. فقط در صورتی اون درو میبست که یک مهمون رو به طبقه بالا آورده باشه. و فقط وقتی یک مهمون رو بالا میاره که بخواد ببرتش تو اتاق خواب ...
رفتم جلوی آینه. خودم رو نگاه کردم : همیشه عشق یک روز بوجود میاد و یک روز از بین میره.
